دنیای امروز در مناسبات درهم‌تنیده تکنولوژی‌های چند رسانه‌ای (رسانه‌های صوتی و تصویری) گرفتار آمده است. امروزه نظریه پردازان رسانه نقش آن را فراتر از یک واسطه انتقال پیام می‌دانند و برای آن تأثیرهای ساختاری، بنیانی و ماندگاری در فرهنگ، آموزش و تربیت جامعه قائل‌اند. این تکنولوژی‌های جدید با تکیه بر نیروی چند رسانه‌ای بودن خود به گونه‌ای عمل می‌کنند که مخاطبان آن خواسته و القاء رسانه‌ها را تلقی خویش از زندگی و فرهنگ می‌دانند. به بیان دیگر رسانه‌ها آنچنان بر ناخودآگاه اندیشه آدمی اثر می‌گذارند که انسان حتی از درک نیازهای واقعی خود غافل می‌ماند چه رسد به درک وی از زندگی و اندیشه پیرامون فرهنگ و دین.

اما به هر حال رسانه های دیداری و شنیداری جزء جدایی‌ناپذیر زندگی امروزی به شمار می‌آیند و آموزش فرهنگ درک رسانه‌ای و مهارت تحلیل‌گری در استفاده از این تکنولوژی یک ضرورت است بنابراین نقد و آسیب‌شناسی محتوای آثار رسانه‌ای و بررسی تأثیرات آن برای زندگی اجتماعی و فرهنگی یکی از مهمترین وظایف اربابان فرهنگ و هنر در هر جامعه به شمار می‌آید.

مؤلف در این کتاب در راستای وظیفه فوق به نقد و بررسی فیلم «ورود آقایان ممنوع» آخرین اثر سینمایی رامبد جوان می‌پردازد.

اثر حاضر در دو بخش تدوین شده. بخش نخست با عنوان: هویتی دور از تار و پود فرهنگ دینی ابتدا داستان فیلم را بازگو می‌کند؛ سپس به بحث موضوعاتی چون: سینمای ایران، کمدی یا هجو؟ کارگردانی به نام رامبد جوان، راه رفتن روی لبه تیغ و... می‌پردازد. و در فصل دوم سینمای اجتماعی و دغدغه تهی شدن فرهنگ را در دو نشست مورد بررسی قرار می‌دهد.